શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 6, શ્લોક 17
અધ્યાય 6 – આત્મસંયમયોગ · વક્તા: શ્રીકૃષ્ણ
સંસ્કૃત શ્લોક
युक्ताहारविहारस्य युक्तचेष्टस्य कर्मसु ।
युक्तस्वप्नावबोधस्य योगो भवति दुःखहा ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
yuktāhāravihārasya yuktaceṣṭasya karmasu .
yuktasvapnāvabodhasya yogo bhavati duḥkhahā ॥
અર્થ
જેનો આહાર અને વિહાર (હરવું-ફરવું, મનોરંજન) યોગ્ય છે, જેના કર્મોમાં પ્રયત્ન સંતુલિત છે અને જેનું ઊંઘવું-જાગવું નિયમિત છે, તેના માટે આ યોગ સર્વ દુઃખોનો નાશ કરનાર બને છે.
શબ્દાર્થ
- युक्ताहारविहारस्य – યોગ્ય આહાર અને વિહાર કરનારનો
- युक्तचेष्टस्य – સંતુલિત પ્રયત્ન કરનારનો
- कर्मसु – કર્મોમાં
- युक्तस्वप्नावबोधस्य – યોગ્ય સમયે ઊંઘનાર અને જાગનારનો
- योगः – યોગ
- भवति – થાય છે
- दुःखहा – દુઃખોનો નાશ કરનાર
અન્વય
युक्ताहारविहारस्य कर्मसु युक्तचेष्टस्य युक्तस्वप्नावबोधस्य (पुरुषस्य) दुःखहा योगः भवति ।
સમજૂતી
આ શ્લોક ગીતાનું ‘સંતુલિત જીવન’નું સૂત્ર છે, અને ધ્યાન-વિધિનો અત્યંત મહત્ત્વનો ભાગ છે. ગયા શ્લોકમાં ભગવાને અતિરેકોનો નિષેધ કર્યો; હવે તેઓ બતાવે છે કે સાચું જીવન કેવું હોય. વારંવાર વપરાયેલો ‘યુક્ત’ શબ્દ એટલે — યોગ્ય, માપસરનું, સંતુલિત, ન વધારે ન ઓછું.
પહેલું છે ‘યુક્ત આહાર’ — ભોજન પૌષ્ટિક, સાત્ત્વિક, યોગ્ય માત્રામાં અને યોગ્ય સમયે હોય. આહાર માત્ર પેટ ભરવાનું સાધન નથી; તે મનની ગુણવત્તાને પણ અસર કરે છે. બીજું છે ‘યુક્ત વિહાર’ — હરવું-ફરવું, વ્યાયામ, મનોરંજન પણ મર્યાદિત હોય. શરીરને નિષ્ક્રિય પણ ન રાખો અને થકવીને ચૂર પણ ન કરો.
ત્રીજું છે ‘કર્મસુ યુક્તચેષ્ટા’ — પોતાનાં કર્તવ્ય-કર્મોમાં સંતુલિત પ્રયત્ન. કામથી ભાગવું પણ યોગ્ય નથી અને કામમાં એટલા ડૂબી જવું પણ નહીં કે શરીર, પરિવાર અને સાધના માટે સમય જ ન રહે. ચોથું છે ‘યુક્ત સ્વપ્નાવબોધ’ — ઊંઘવા અને જાગવાનો નિયમિત સમય. અનિયમિત ઊંઘ મનની સ્થિરતાને સૌથી પહેલાં તોડે છે.
આવા સંતુલિત જીવનવાળા માટે યોગ ‘દુઃખહા’ બની જાય છે — સર્વ દુઃખોનો નાશ કરનાર. ધ્યાન આપવા જેવી વાત એ છે કે ભગવાન ધ્યાનને દૈનિક જીવનથી અલગ કરતા નથી. આસન પર વિતાવેલો એક કલાક બાકીના ત્રેવીસ કલાકના જીવનથી જ પોષાય છે. આચાર્ય રામાનુજ કહે છે કે આ સંતુલન જ યોગના અભ્યાસને સહજ અને સ્થાયી બનાવે છે. આજના સમયમાં, જ્યારે અનિયમિત ભોજન, મોડી રાત સુધી જાગવું અને વધારાનો કાર્યભાર સામાન્ય છે, ત્યારે આ શ્લોક વધુ પ્રાસંગિક છે.
સંદર્ભ
6.16માં અતિરેકોનો નિષેધ હતો; આ શ્લોક તેનું સકારાત્મક પાસું છે અને ધ્યાન-વિધિ (6.10–17)ને પૂર્ણ કરે છે. આગળના શ્લોક (6.18)થી ભગવાન બતાવે છે કે યોગીને ‘યુક્ત’ ક્યારે કહેવાય અને સમાધિની અવસ્થા કેવી હોય.
જીવન-બોધ
તમારી દિનચર્યાની સમીક્ષા કરો — ભોજનનો સમય, ઊંઘનો સમય, કામના કલાકો અને આરામ. નાના-નાના સુધારા, જેમ કે સમયસર સૂવું, હળવું અને તાજું ભોજન, અને કામ વચ્ચે વિરામ, માત્ર ધ્યાન જ નહીં, આખા જીવનને દુઃખરહિત અને પ્રસન્ન બનાવી શકે છે.
મુખ્ય શબ્દો
- યુક્ત
- યોગ્ય, સંતુલિત, માપસરનું
- આહાર-વિહાર
- ભોજન તથા હરવું-ફરવું, મનોરંજન
- ચેષ્ટા
- પ્રયત્ન, ક્રિયા
- દુઃખહા
- દુઃખનો નાશ કરનાર
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 6.12 – तत्रैकाग्रं मनः कृत्वा
- ગીતા 6.13 – समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं
- ગીતા 6.14 – प्रशान्तात्मा विगतभीर्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः
- ગીતા 6.15 – युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी
- ગીતા 6.16 – नात्यश्नतस्तु योगोऽस्ति न
- ગીતા 6.18 – यदा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते
- ગીતા 6.19 – यथा दीपो निवातस्थो
- ગીતા 6.20 – यत्रोपरमते चित्तं निरुद्धं
- ગીતા 6.21 – सुखमात्यन्तिकं यत्तद् बुद्धिग्राह्यमतीन्द्रियम्
- ગીતા 6.22 – यं लब्ध्वा चापरं