શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 6, શ્લોક 15
અધ્યાય 6 – આત્મસંયમયોગ · વક્તા: શ્રીકૃષ્ણ
સંસ્કૃત શ્લોક
युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी नियतमानसः ।
शान्तिं निर्वाणपरमां मत्संस्थामधिगच्छति ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
yuñjannevaṃ sadātmānaṃ yogī niyatamānasaḥ .
śāntiṃ nirvāṇaparamāṃ matsaṃsthāmadhigacchati ॥
અર્થ
આ રીતે મનને નિરંતર (પરમાત્મામાં) જોડતાં, સંયમિત મનવાળો યોગી મારામાં સ્થિત, નિર્વાણની પરાકાષ્ઠારૂપ પરમ શાંતિને પ્રાપ્ત કરે છે.
શબ્દાર્થ
- युञ्जन् – જોડતાં, લગાડતાં
- एवम् – આ રીતે
- सदा – સદા, નિરંતર
- आत्मानम् – મનને
- योगी – યોગી
- नियतमानसः – સંયમિત મનવાળો
- शान्तिम् – શાંતિને
- निर्वाणपरमाम् – નિર્વાણ (મોક્ષ) જેની પરાકાષ્ઠા છે
- मत्संस्थाम् – મારામાં સ્થિત
- अधिगच्छति – પ્રાપ્ત કરે છે
અન્વય
एवं सदा आत्मानं युञ्जन् नियतमानसः योगी मत्संस्थां निर्वाणपरमां शान्तिम् अधिगच्छति ।
સમજૂતી
ધ્યાનની વિધિ બતાવ્યા પછી ભગવાન તેનું ફળ કહે છે. ‘એવમ્’ — આ રીતે, એટલે કે 6.10–14માં કહેલી વિધિ પ્રમાણે — ‘સદા’ અભ્યાસ કરનાર યોગી પરમ શાંતિ પામે છે. ‘સદા’ શબ્દ મહત્ત્વનો છે; એક-બે વાર ધ્યાન કરવાથી નહીં, નિરંતર અભ્યાસથી આ ફળ મળે છે.
આ શાંતિ સામાન્ય શાંતિ નથી. સંસારમાં પણ શાંતિની ક્ષણો આવે છે — કોઈ ઇચ્છા પૂરી થાય ત્યારે, થાક પછીના આરામમાં, સુંદર દૃશ્ય જોઈને. પરંતુ તે ક્ષણિક છે અને બાહ્ય પરિસ્થિતિ પર આધારિત છે. ભગવાન જે શાંતિની વાત કરે છે તે ‘નિર્વાણપરમા’ છે — જેની પરાકાષ્ઠા નિર્વાણ, એટલે કે મોક્ષ કે સંસાર-બંધનની પૂર્ણ નિવૃત્તિ છે. તે દીવો હોલવાઈ જવા જેવી શૂન્યતા નથી, પરંતુ સર્વ અશાંતિ હોલવાઈ જવાથી પ્રગટતી પૂર્ણતા છે.
અને આ શાંતિ ‘મત્સંસ્થા’ છે — ભગવાનમાં સ્થિત. અર્થાત્ યોગીની શાંતિનો આધાર કોઈ વસ્તુ કે પરિસ્થિતિ નહીં, પરમાત્મા પોતે છે. આચાર્ય શંકર કહે છે કે આ શાંતિ મારામાં — પરમેશ્વરમાં — સ્થિત છે, અને તેની ચરમ અવસ્થા મોક્ષ છે. આચાર્ય રામાનુજ તેને ભગવાનના સાન્નિધ્યમાં મળતી પરમ આનંદમયી શાંતિ કહે છે.
આ રીતે ધ્યાનનું અંતિમ ફળ માત્ર માનસિક સ્વાસ્થ્ય નથી, ભગવત્પ્રાપ્તિ છે. આગળના શ્લોકોમાં ભગવાન બતાવશે કે આ સાધનાને સફળ બનાવવા દૈનિક જીવનમાં કેવું સંતુલન જોઈએ.
સંદર્ભ
6.10–14માં ધ્યાનની વિધિ કહી; આ શ્લોક તેનું ફળ બતાવે છે. આગળના બે શ્લોકો (6.16–17)માં ભગવાન આહાર, નિદ્રા અને કર્મમાં સંતુલન — ‘યુક્ત’ જીવન —ની આવશ્યકતા બતાવે છે.
જીવન-બોધ
સાચી શાંતિ કોઈ વસ્તુ મળવાથી નહીં, મન ઈશ્વરમાં ટકવાથી આવે છે. નિયમિત, ધીરજભર્યા અભ્યાસથી જ આ શાંતિ સ્થાયી બને છે. રોજ થોડું, પણ ચૂક્યા વિના, ધ્યાન કરો.
મુખ્ય શબ્દો
- નિયતમાનસ
- જેનું મન સંયમમાં છે
- નિર્વાણ
- સંસાર-બંધનની પૂર્ણ નિવૃત્તિ, મોક્ષ
- મત્સંસ્થા
- ભગવાનમાં સ્થિત (શાંતિ)
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 6.10 – योगी युञ्जीत सततमात्मानं
- ગીતા 6.11 – शुचौ देशे प्रतिष्ठाप्य
- ગીતા 6.12 – तत्रैकाग्रं मनः कृत्वा
- ગીતા 6.13 – समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं
- ગીતા 6.14 – प्रशान्तात्मा विगतभीर्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः
- ગીતા 6.16 – नात्यश्नतस्तु योगोऽस्ति न
- ગીતા 6.17 – युक्ताहारविहारस्य युक्तचेष्टस्य कर्मसु
- ગીતા 6.18 – यदा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते
- ગીતા 6.19 – यथा दीपो निवातस्थो
- ગીતા 6.20 – यत्रोपरमते चित्तं निरुद्धं