શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 5, શ્લોક 16
અધ્યાય 5 – કર્મસંન્યાસયોગ · વક્તા: શ્રીકૃષ્ણ
સંસ્કૃત શ્લોક
ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मनः ।
तेषामादित्यवज्ज्ञानं प्रकाशयति तत्परम् ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
jñānena tu tadajñānaṃ yeṣāṃ nāśitamātmanaḥ .
teṣāmādityavajjñānaṃ prakāśayati tatparam ॥
અર્થ
પરંતુ જેમનું તે આત્મવિષયક અજ્ઞાન જ્ઞાન દ્વારા નાશ પામ્યું છે, તેમનું તે જ્ઞાન સૂર્યની જેમ તે પરમ તત્ત્વને પ્રકાશિત કરે છે.
શબ્દાર્થ
- ज्ञानेन – જ્ઞાનથી
- तु – પરંતુ
- तत् – તે
- अज्ञानम् – અજ્ઞાન
- येषाम् – જેમનું
- नाशितम् – નાશ પામ્યું
- आत्मनः – આત્મવિષયક
- तेषाम् – તેમનું
- आदित्यवत् – સૂર્યની જેમ
- ज्ञानम् – જ્ઞાન
- प्रकाशयति – પ્રકાશિત કરે છે
- तत्परम् – તે પરમને
અન્વય
तु येषाम् आत्मनः तत् अज्ञानं ज्ञानेन नाशितम्, तेषां तत् ज्ञानम् आदित्यवत् परं प्रकाशयति ।
સમજૂતી
આગલા શ્લોકમાં સમસ્યા હતી: જ્ઞાન અજ્ઞાનથી ઢંકાયેલું છે. અહીં ઉકેલ અપાય છે: જ્ઞાન જ અજ્ઞાનનો નાશ કરે છે. ‘જ્ઞાનેન તુ તદજ્ઞાનં યેષાં નાશિતમાત્મનઃ’ — જેમનું આત્મા સંબંધી અજ્ઞાન જ્ઞાનથી નષ્ટ થઈ ગયું છે. અંધકાર સામે લડવા લાકડીની નહીં, દીવાની જરૂર છે; જેવો પ્રકાશ આવે, અંધકાર પોતે જ જતો રહે છે.
‘આદિત્યવત્’ — સૂર્યની જેમ. સૂર્ય ઊગે ત્યારે તે બધી વસ્તુઓને એકસાથે પ્રકાશિત કરે છે અને અંધકારનું નામોનિશાન રહેતું નથી. આત્મજ્ઞાન પણ એ જ રીતે ‘તત્પરમ્’ — તે પરમ તત્ત્વને — પ્રકાશિત કરી દે છે. અહીં સૂર્યનું દૃષ્ટાંત એટલા માટે સુંદર છે કે સૂર્યને પ્રકાશિત કરવા કોઈ બીજા દીવાની જરૂર પડતી નથી; જ્ઞાન પોતે પ્રકાશમાન છે.
શંકરાચાર્યના મતે આ પરમ તત્ત્વ બ્રહ્મ છે, જે અજ્ઞાન દૂર થતાં પોતાના સહજ રૂપે પ્રગટ થાય છે. રામાનુજના મતે આ જ્ઞાન એ આત્મજ્ઞાન છે જેનાથી સાધક પરમાત્માની નજીક પહોંચે છે.
જે સાધક કર્મ, ભક્તિ અને વિવેક દ્વારા ચિત્ત શુદ્ધ કરે છે, તેના માટે આ જ્ઞાન કોઈ બાહ્ય વસ્તુની પ્રાપ્તિ નહીં, પણ પોતાના જ અંદરના પ્રકાશનું ઉઘાડું થવું છે.
સંદર્ભ
5.15માં કહ્યું કે જ્ઞાન અજ્ઞાનથી ઢંકાયેલું છે. 5.16 તેના નાશ અને જ્ઞાનના પ્રકાશને કહે છે. 5.17માં આવા જ્ઞાનીની નિષ્ઠા અને પરિણતિ કહેવાશે.
જીવન-બોધ
મનના અંધકાર સામે લડવાને બદલે જ્ઞાનનો દીવો પ્રગટાવો. નિયમિત અધ્યયન, સત્સંગ અને આત્મચિંતનથી સમજનો પ્રકાશ વધે છે, અને ભ્રમ આપોઆપ મટે છે.
મુખ્ય શબ્દો
- અજ્ઞાન
- આત્મસ્વરૂપની અજાણતા
- આદિત્યવત્
- સૂર્ય સમાન
- તત્પરમ્
- તે પરમ તત્ત્વ
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 5.11 – कायेन मनसा बुद्ध्या
- ગીતા 5.12 – युक्तः कर्मफलं त्यक्त्वा
- ગીતા 5.13 – सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्यास्ते
- ગીતા 5.14 – न कर्तृत्वं न
- ગીતા 5.15 – नादत्ते कस्यचित्पापं न
- ગીતા 5.17 – तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः
- ગીતા 5.18 – विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे गवि
- ગીતા 5.19 – इहैव तैर्जितः सर्गो
- ગીતા 5.20 – न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य
- ગીતા 5.21 – बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम्