શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 16, શ્લોક 7
અધ્યાય 16 – દૈવાસુરસંપદવિભાગયોગ · વક્તા: શ્રીકૃષ્ણ
સંસ્કૃત શ્લોક
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुरासुराः ।
न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
pravṛttiṃ ca nivṛttiṃ ca janā na vidurāsurāḥ .
na śaucaṃ nāpi cācāro na satyaṃ teṣu vidyate ॥
અર્થ
આસુરી સ્વભાવવાળા લોકો ન પ્રવૃત્તિ (શું કરવું જોઈએ)ને જાણે છે, ન નિવૃત્તિ (શેનાથી દૂર રહેવું જોઈએ)ને. તેમનામાં ન શૌચ (પવિત્રતા) હોય છે, ન સદાચાર, અને ન સત્ય.
શબ્દાર્થ
- प्रवृत्तिम् – પ્રવૃત્તિને, કરવા યોગ્ય કર્મને
- च – અને
- निवृत्तिम् – નિવૃત્તિને, ન કરવા યોગ્યથી હટવાને
- च – અને
- जनाः – લોકો
- न विदुः – જાણતા નથી
- आसुराः – આસુરી સ્વભાવવાળા
- न – ન
- शौचम् – પવિત્રતા
- न अपि च – ન તો
- आचारः – સદાચાર
- न – ન
- सत्यम् – સત્ય
- तेषु – તેમનામાં
- विद्यते – હોય છે
અન્વય
आसुराः जनाः प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च न विदुः; तेषु न शौचं, न अपि च आचारः, न सत्यं विद्यते ।
સમજૂતી
આસુરી સ્વભાવનું વિસ્તૃત વર્ણન ભગવાન તેના મૂળ દોષથી શરૂ કરે છે — વિવેકનો અભાવ. આસુરી લોકો ‘પ્રવૃત્તિ’ અને ‘નિવૃત્તિ’ને જાણતા નથી. પ્રવૃત્તિ એટલે એ કર્મો જેમાં લાગવું જોઈએ — કર્તવ્ય, ધર્મ, સેવા; નિવૃત્તિ એટલે એ કર્મો જેનાથી હટવું જોઈએ — અધર્મ, હિંસા, અનૈતિકતા. જે આ ભેદ જ જાણતો નથી, તેનું જીવન હોકાયંત્ર વિનાના વહાણ જેવું છે.
આ અજ્ઞાન ફક્ત માહિતીનો અભાવ નથી, પરંતુ જાણવાની અનિચ્છા પણ છે. આસુરી વ્યક્તિ માટે એકમાત્ર કસોટી છે — ‘મને શું ગમે છે, મને શો લાભ છે.’ શાસ્ત્ર, નીતિ કે બીજાઓનું હિત તેના નિર્ણયમાં સ્થાન પામતાં નથી.
આ મૂળ દોષનાં ત્રણ પરિણામો કહ્યાં છે. ‘ન શૌચમ્’ — તેમનામાં પવિત્રતા નથી, ન બાહ્ય, ન આંતરિક. ‘નાપિ ચાચારઃ’ — તેમનામાં સદાચાર, એટલે ઉચિત અને મર્યાદિત આચરણ નથી. ‘ન સત્યમ્’ — તેમનામાં સત્ય નથી; તેઓ પોતાના સ્વાર્થ માટે અસત્ય બોલવામાં અને છળ કરવામાં સંકોચ કરતા નથી.
ધ્યાન આપો કે આ ત્રણે — શૌચ, આચાર અને સત્ય — દૈવી સંપત્તિના ગુણોમાં આવી ગયાં છે. આ રીતે ભગવાન બતાવે છે કે આસુરી સ્વભાવ દૈવી સ્વભાવનું બરાબર ઊલટું ચિત્ર છે. જ્યાં વિવેકનો દીવો બુઝાઈ જાય છે, ત્યાં આ બધા ગુણો પણ એક પછી એક લુપ્ત થઈ જાય છે.
સંદર્ભ
પાછલા શ્લોકમાં ભગવાને આસુરી સ્વભાવ સાંભળવા કહ્યું; અહીંથી તે વર્ણન શરૂ થાય છે. આગલા શ્લોકમાં આસુરી લોકોનો સંસાર અને ઈશ્વર પ્રત્યેનો દૃષ્ટિકોણ કહ્યો છે.
જીવન-બોધ
શું કરવું અને શેનાથી બચવું — આ વિવેક જીવનનું હોકાયંત્ર છે. ફક્ત ‘મને શું ગમે છે’ને કસોટી બનાવવાને બદલે ધર્મ, સત્ય અને બીજાઓના હિતને પણ નિર્ણયમાં સ્થાન આપો.
મુખ્ય શબ્દો
- પ્રવૃત્તિ
- કરવા યોગ્ય કર્મમાં લાગવું
- નિવૃત્તિ
- ન કરવા યોગ્ય કર્મથી હટવું
- આચાર
- સદાચાર, મર્યાદિત આચરણ
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 16.2 – अहिंसा सत्यमक्रोधस्त्यागः शान्तिरपैशुनम्
- ગીતા 16.3 – तेजः क्षमा धृतिः
- ગીતા 16.4 – दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः
- ગીતા 16.5 – दैवी सम्पद्विमोक्षाय निबन्धायासुरी
- ગીતા 16.6 – द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन्दैव
- ગીતા 16.8 – असत्यमप्रतिष्ठं ते जगदाहुरनीश्वरम्
- ગીતા 16.9 – एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः
- ગીતા 16.10 – काममाश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः
- ગીતા 16.11 – चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः
- ગીતા 16.12 – आशापाशशतैर्बद्धाः कामक्रोधपरायणाः