શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 16, શ્લોક 12
અધ્યાય 16 – દૈવાસુરસંપદવિભાગયોગ · વક્તા: શ્રીકૃષ્ણ
સંસ્કૃત શ્લોક
आशापाशशतैर्बद्धाः कामक्रोधपरायणाः ।
ईहन्ते कामभोगार्थमन्यायेनार्थसञ्चयान् ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
āśāpāśaśatairbaddhāḥ kāmakrodhaparāyaṇāḥ .
īhante kāmabhogārthamanyāyenārthasañcayān ॥
અર્થ
આશારૂપી સેંકડો ફાંસલાઓથી બંધાયેલા, કામ અને ક્રોધને પરાયણ તે લોકો વિષયભોગો માટે અન્યાયપૂર્વક ધનસંગ્રહ કરવાની ચેષ્ટા કરતા રહે છે.
શબ્દાર્થ
- आशापाशशतैः – આશારૂપી સેંકડો ફાંસલાઓથી
- बद्धाः – બંધાયેલા
- कामक्रोधपरायणाः – કામ અને ક્રોધને પરાયણ (તેમાં જ લાગેલા)
- ईहन्ते – ચેષ્ટા કરે છે
- कामभोगार्थम् – વિષયભોગો માટે
- अन्यायेन – અન્યાયથી, અનુચિત ઉપાયોથી
- अर्थसञ्चयान् – ધનના સંગ્રહને
અન્વય
आशापाशशतैः बद्धाः कामक्रोधपरायणाः (ते) कामभोगार्थम् अन्यायेन अर्थसञ्चयान् ईहन्ते ।
સમજૂતી
પાછલા શ્લોકમાં કહ્યું કે આસુરી વ્યક્તિ ભોગને જ સર્વસ્વ માને છે; હવે ભગવાન કહે છે કે એ ભોગ માટે તે શું કરે છે. ‘આશાપાશશતૈર્બદ્ધાઃ’ — તે આશાના સેંકડો ફાંસલાઓમાં બંધાયેલો રહે છે. આશા અહીં હકારાત્મક આશાવાદ નથી, પરંતુ ભવિષ્યના ભોગોની અગણિત લાલસાઓ છે — ‘આ મળી જાય, તે થઈ જાય’. દરેક આશા એક દોરડું છે, અને સેંકડો દોરડાં મળીને વ્યક્તિને પૂરેપૂરો જકડી લે છે.
‘કામક્રોધપરાયણાઃ’ — કામ અને ક્રોધ જ તેના આશ્રય અને લક્ષ્ય બની જાય છે. આ બંને જોડાયેલા છે: જ્યારે કામના પૂરી થાય છે ત્યારે વધુની ઇચ્છા થાય છે, અને જ્યારે તેમાં અડચણ આવે ત્યારે ક્રોધ જન્મે છે (2.62). આ રીતે આસુરી વ્યક્તિ આ બંને વચ્ચે ઝૂલતો રહે છે.
‘ઈહન્તે કામભોગાર્થમ્ અન્યાયેનાર્થસઞ્ચયાન્’ — ભોગો માટે તે અન્યાયપૂર્વક ધન જોડવાનો પ્રયત્ન કરે છે. ધન કમાવું પોતે ખરાબ નથી; ગીતા ગૃહસ્થ માટે ધર્મપૂર્વક અર્થોપાર્જનને સ્વીકારે છે. દોષ છે ‘અન્યાયેન’ — અન્યાયથી, એટલે છળ, ચોરી, શોષણ, ભ્રષ્ટાચાર કે બીજાનો હક મારીને — અને તે પણ ફક્ત પોતાના ભોગ માટે, ધર્મ કે બીજાઓની સેવા માટે નહીં.
આ શ્લોક બતાવે છે કે આર્થિક અન્યાયનું મૂળ મનુષ્યની અંદર છે — અનિયંત્રિત આશાઓ અને ભોગલાલસા. જ્યાં સુધી અંદર સંતોષ ન આવે, ત્યાં સુધી બાહ્ય નિયમો પણ આ અન્યાયને પૂરેપૂરો રોકી શકતા નથી.
સંદર્ભ
પાછલા શ્લોકમાં આસુરી લોકોની ભોગપરાયણતા કહી; અહીં કહ્યું કે તે માટે તેઓ અન્યાયથી ધન જોડે છે. આગલા ત્રણ શ્લોકોમાં તેમના મનમાં ચાલતા વિચારોનું જીવંત ચિત્રણ છે.
જીવન-બોધ
ધન કમાવું ખરાબ નથી, પરંતુ તેને અન્યાયથી કમાવું અને ફક્ત પોતાના ભોગમાં વાપરવું એ પતનનો માર્ગ છે. તમારી આશાઓની સંખ્યા ઓછી કરો; જેટલા ઓછા ફાંસલા, એટલી વધુ સ્વતંત્રતા.
મુખ્ય શબ્દો
- આશાપાશ
- આશારૂપી ફાંસલો, ભવિષ્યના ભોગોની લાલસા
- કામક્રોધપરાયણ
- કામ અને ક્રોધમાં જ ડૂબેલો
- અન્યાયેન અર્થસંચય
- અનુચિત ઉપાયોથી ધનનો સંગ્રહ
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 16.7 – प्रवृत्तिं च निवृत्तिं
- ગીતા 16.8 – असत्यमप्रतिष्ठं ते जगदाहुरनीश्वरम्
- ગીતા 16.9 – एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः
- ગીતા 16.10 – काममाश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः
- ગીતા 16.11 – चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः
- ગીતા 16.13 – इदमद्य मया लब्धमिमं
- ગીતા 16.14 – असौ मया हतः
- ગીતા 16.15 – आढ्योऽभिजनवानस्मि कोऽन्योऽस्ति सदृशो
- ગીતા 16.16 – अनेकचित्तविभ्रान्ता मोहजालसमावृताः
- ગીતા 16.17 – आत्मसम्भाविताः स्तब्धा धनमानमदान्विताः