શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 1, શ્લોક 39
અધ્યાય 1 – અર્જુનવિષાદયોગ · વક્તા: અર્જુન
સંસ્કૃત શ્લોક
कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
kathaṃ na jñeyamasmābhiḥ pāpādasmānnivartitum .
kulakṣayakṛtaṃ doṣaṃ prapaśyadbhirjanārdana ॥
અર્થ
તો હે જનાર્દન! કુળના નાશથી થતા દોષને સારી રીતે જોનારા અમારે આ પાપથી બચવાનો વિચાર કેમ ન કરવો જોઈએ?
શબ્દાર્થ
- कथम् – કેમ, કેવી રીતે
- न – નહીં
- ज्ञेयम् – જાણવું જોઈએ, વિચારવું જોઈએ
- अस्माभिः – અમારા દ્વારા
- पापात् – પાપથી
- अस्मात् – આ
- निवर्तितुम् – પાછા હટવા, બચવા માટે
- कुलक्षयकृतम् – કુળનાશથી ઉત્પન્ન
- दोषम् – દોષને
- प्रपश्यद्भिः – સારી રીતે જોનારાઓ દ્વારા
- जनार्दन – હે જનાર્દન
અન્વય
जनार्दन, कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिः अस्माभिः अस्मात् पापात् निवर्तितुं कथं न ज्ञेयम् ।
સમજૂતી
પાછલા શ્લોકથી શરૂ થયેલું વાક્ય અહીં પૂરું થાય છે. અર્જુનની દલીલ આ છે: કૌરવો લોભથી અંધ છે, તેથી તેઓ આ પાપ જોઈ શકતા નથી; પણ અમે તો જોઈએ છીએ, તો પછી અમે તેનાથી કેમ ન બચીએ? જાણી-જોઈને પાપ કરવું એ અજ્ઞાનવશ પાપ કરવા કરતાં મોટો અપરાધ છે.
આ દલીલ ઉપરથી ખૂબ નૈતિક અને પ્રભાવશાળી લાગે છે. સામાન્ય જીવનમાં આ સિદ્ધાંત સાચો પણ છે કે બીજાની ભૂલ આપણી ભૂલનું વાજબીપણું બની શકે નહીં. જો સામેવાળો અધર્મ કરે છે, તો તેનો ઉત્તર અધર્મથી ન આપવો જોઈએ. અર્જુનને લાગે છે કે યુદ્ધ કરવું એટલે કૌરવોના સ્તરે ઊતરી જવું.
પરંતુ અહીં અર્જુનની મૂળ ભૂલ એ છે કે તેઓ ધર્મયુદ્ધને 'પાપ' માને છે. અધર્મ સામે અને પ્રજાની રક્ષા માટે લડાતું યુદ્ધ ક્ષત્રિયનો સ્વધર્મ છે, પાપ નહીં. શાંતિના બધા પ્રયાસ નિષ્ફળ ગયા પછી અત્યાચારીનો પ્રતિકાર કરવો એ કર્તવ્ય બની જાય છે. અર્જુન 'કુળનાશ'નો દોષ તો જુએ છે, પણ એ નથી જોતા કે અધર્મને વધવા દેવાથી કેટલો મોટો અનર્થ થશે.
'પ્રપશ્યદ્ભિઃ' — સારી રીતે જોનારા — કહીને અર્જુન પોતાને વિવેકી માને છે. વિડંબના એ છે કે તેમનું આ 'જોવું' મોહથી ઝાંખું છે. આગળ શ્રીકૃષ્ણ તેમને એ દિવ્ય દૃષ્ટિ આપશે જેનાથી તેઓ ખરેખર 'જોઈ' શકશે.
સંદર્ભ
આ શ્લોક શ્લોક 38 ના વાક્યને પૂરું કરે છે. આગલા શ્લોકથી અર્જુન વિસ્તારથી જણાવે છે કે કુળનાશથી કયા કયા દોષો ઉત્પન્ન થાય છે — કુળધર્મનો નાશ, અધર્મની વૃદ્ધિ વગેરે.
જીવન-બોધ
બીજાની ભૂલ આપણી ભૂલનું બહાનું બની શકે નહીં — આ સિદ્ધાંત સાચો છે. પરંતુ એ પણ સમજવું જોઈએ કે અન્યાય સામે નિષ્ક્રિયતા પણ એક પ્રકારનો દોષ છે; સાચા-ખોટાની ઓળખ માટે મોહરહિત દૃષ્ટિ જોઈએ.
મુખ્ય શબ્દો
- નિવર્તન
- કોઈ કર્મથી પાછા હટવું, બચવું
- પ્રપશ્યત્
- સારી રીતે જોનાર, સમજનાર
- દોષ
- ખરાબી, અશુભ પરિણામ
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 1.34 – आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव
- ગીતા 1.35 – एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि
- ગીતા 1.36 – निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का
- ગીતા 1.37 – तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं
- ગીતા 1.38 – यद्यप्येते न पश्यन्ति
- ગીતા 1.40 – कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः
- ગીતા 1.41 – अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः
- ગીતા 1.42 – सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां
- ગીતા 1.43 – दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः
- ગીતા 1.44 – उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन