શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 1, શ્લોક 38
અધ્યાય 1 – અર્જુનવિષાદયોગ · વક્તા: અર્જુન
સંસ્કૃત શ્લોક
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं मित्रद्रोहे च पातकम् ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
yadyapyete na paśyanti lobhopahatacetasaḥ .
kulakṣayakṛtaṃ doṣaṃ mitradrohe ca pātakam ॥
અર્થ
જોકે લોભથી ભ્રષ્ટ ચિત્તવાળા આ લોકો કુળના નાશથી થતા દોષને અને મિત્રો સાથે દ્રોહ કરવાના પાપને જોતા નથી —
શબ્દાર્થ
- यद्यपि – જોકે, ભલે
- एते – આ
- न – નહીં
- पश्यन्ति – જુએ છે
- लोभोपहतचेतसः – લોભથી નષ્ટ થયેલી બુદ્ધિવાળા
- कुलक्षयकृतम् – કુળના નાશથી ઉત્પન્ન થયેલા
- दोषम् – દોષને
- मित्रद्रोहे – મિત્રો સાથે દ્રોહ કરવામાં
- च – અને
- पातकम् – પાપને
અન્વય
यद्यपि लोभोपहतचेतसः एते कुलक्षयकृतं दोषं मित्रद्रोहे च पातकं न पश्यन्ति —
સમજૂતી
અર્જુન હવે એક નવી દલીલ તરફ આગળ વધે છે. તેઓ સ્વીકારે છે કે કૌરવો 'લોભોપહતચેતસઃ' છે — લોભે તેમની બુદ્ધિને નષ્ટ કરી દીધી છે. રાજ્યના લોભે દુર્યોધન અને તેના સાથીઓને એટલા અંધ બનાવી દીધા છે કે તેઓ જોઈ શકતા નથી કે આ યુદ્ધથી આખા કુળનો નાશ થશે અને મિત્રો સાથે વિશ્વાસઘાતનું પાપ લાગશે.
'ઉપહત' શબ્દનો અર્થ છે 'હણાયેલું' કે 'ઘાયલ'. લોભ બુદ્ધિને એવી ઘાયલ કરી દે છે કે તે સાચા-ખોટાનો ભેદ કરી શકતી નથી. ગીતામાં આગળ (16.21) કામ, ક્રોધ અને લોભને નરકનાં ત્રણ દ્વાર કહ્યાં છે. જે વ્યક્તિ લોભને વશ થાય છે, તે પોતાના જ વિનાશને જોઈ શકતી નથી.
'કુલક્ષયકૃતં દોષમ્' — કુળનાશનો દોષ — એ અર્જુનની આગળની દલીલોનો પાયો છે. પ્રાચીન ભારતીય સમાજમાં કુળ માત્ર એક પરિવાર નહીં, પણ પરંપરાઓ, સંસ્કારો અને ધર્મનું વાહક હતું. કુળ નષ્ટ થવાનો અર્થ હતો એ બધાં મૂલ્યોનો નાશ. 'મિત્રદ્રોહ' એટલે જેમની સાથે સ્નેહ અને વિશ્વાસનો સંબંધ હોય, તેમની સાથે વિશ્વાસઘાત કરવો — શાસ્ત્રોમાં તેને અત્યંત ગંભીર પાપ ગણ્યું છે.
આ વાક્ય અધૂરું છે — 'યદ્યપિ' (જોકે આ લોકો જોતા નથી) પછીનું 'તોપણ' આગલા શ્લોકમાં આવે છે: 'તોપણ અમે, જે આ દોષ જોઈએ છીએ, આ પાપથી કેમ ન બચીએ?' અર્જુનની દલીલ છે કે બીજાના અંધાપાથી આપણે આપણો વિવેક ન ગુમાવવો જોઈએ.
સંદર્ભ
શ્લોક 37 સુધી અર્જુને સ્વજનવધની નિરર્થકતા બતાવી. અહીંથી તેઓ કુળનાશના દોષોની દલીલ શરૂ કરે છે, જે અધ્યાયના અંત સુધી ચાલે છે. આ વાક્ય આગલા શ્લોકમાં પૂરું થાય છે.
જીવન-બોધ
લોભ બુદ્ધિને એવી રીતે ઘાયલ કરે છે કે માણસ પોતાના જ વિનાશને જોઈ શકતો નથી. તેથી જીવનમાં કોઈ પણ લાભ પાછળ દોડતી વખતે તપાસતા રહેવું જોઈએ કે લોભ આપણા વિવેકને ઢાંકી તો નથી રહ્યો ને.
મુખ્ય શબ્દો
- લોભ
- વધુ મેળવવાની તીવ્ર લાલસા, જે વિવેકનો નાશ કરે છે
- કુલક્ષય
- કુળ કે વંશનો વિનાશ
- મિત્રદ્રોહ
- મિત્રો અને વિશ્વાસુ લોકો સાથે વિશ્વાસઘાત
- પાતક
- ગંભીર પાપ, જે પતનનું કારણ બને
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 1.33 – येषामर्थे काङ्क्षितं नो
- ગીતા 1.34 – आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव
- ગીતા 1.35 – एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि
- ગીતા 1.36 – निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का
- ગીતા 1.37 – तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं
- ગીતા 1.39 – कथं न ज्ञेयमस्माभिः
- ગીતા 1.40 – कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः
- ગીતા 1.41 – अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः
- ગીતા 1.42 – सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां
- ગીતા 1.43 – दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः