શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 1, શ્લોક 26
અધ્યાય 1 – અર્જુનવિષાદયોગ · વક્તા: સંજય
સંસ્કૃત શ્લોક
तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् ।
आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
tatrāpaśyatsthitānpārthaḥ pitṝnatha pitāmahān .
ācāryānmātulānbhrātṛnputrānpautrānsakhīṃstathā ॥
અર્થ
ત્યારે ત્યાં પાર્થ (અર્જુન)એ બંને સેનાઓમાં ઊભેલા પોતાના પિતાતુલ્ય કાકા-વડીલો, પિતામહો, આચાર્યો, મામાઓ, ભાઈઓ, પુત્રો, પૌત્રો અને મિત્રોને જોયા.
શબ્દાર્થ
- तत्र – ત્યાં
- अपश्यत् – જોયા
- स्थितान् – ઊભેલા
- पार्थः – પૃથાપુત્ર અર્જુને
- पितॄन् – પિતાતુલ્ય (કાકા-વડીલો)ને
- अथ – ત્યારે
- पितामहान् – પિતામહોને
- आचार्यान् – ગુરુઓને
- मातुलान् – મામાઓને
- भ्रातॄन् – ભાઈઓને
- पुत्रान् – પુત્રોને
- पौत्रान् – પૌત્રોને
- सखीन् – મિત્રોને
- तथा – તેમ જ
અન્વય
अथ तत्र पार्थः उभयोः अपि सेनयोः स्थितान् पितॄन्, पितामहान्, आचार्यान्, मातुलान्, भ्रातॄन्, पुत्रान्, पौत्रान्, तथा सखीन् अपश्यत् ।
સમજૂતી
શ્રીકૃષ્ણ 'જો' કહે છે એ સાથે જ અર્જુનની દૃષ્ટિ બદલાઈ જાય છે. અત્યાર સુધી તેઓ 'શત્રુઓ'ને જોવા માગતા હતા — 'યુદ્ધની ઇચ્છાવાળા', 'દુર્બુદ્ધિ દુર્યોધનનું પ્રિય કરનારા'. પણ હવે જે દેખાય છે, તે શત્રુઓની સેના નહીં, સંબંધોની એક જાળ છે. સંજય એ દૃશ્ય અર્જુનની જ આંખોથી ગણાવે છે.
'પિતૄન્' — પિતાતુલ્ય લોકો, જેમ કે ભૂરિશ્રવા અને સોમદત્ત જેવા વડીલો. 'પિતામહાન્' — ભીષ્મ અને બાહ્લીક જેવા પિતામહો. 'આચાર્યાન્' — દ્રોણાચાર્ય અને કૃપાચાર્ય. 'માતુલાન્' — શલ્ય અને શકુનિ જેવા મામા. 'ભ્રાતૄન્' — દુર્યોધન, દુઃશાસન વગેરે પિતરાઈ ભાઈઓ. 'પુત્રાન્' અને 'પૌત્રાન્' — દુર્યોધનના પુત્ર લક્ષ્મણ જેવા ભત્રીજા, જેમને પુત્ર સમાન ગણાતા, અને તેમના પુત્રો. 'સખીન્' — અશ્વત્થામા જેવા બાળપણના સાથીઓ.
આ ગણતરી સૂક્ષ્મ રીતે બતાવે છે કે મોહ કેવી રીતે જન્મે છે. એક જ વ્યક્તિને જ્યારે આપણે 'શત્રુ' તરીકે જોઈએ છીએ ત્યારે મનમાં સંઘર્ષનો ભાવ આવે છે, અને જ્યારે 'પોતાના' તરીકે જોઈએ ત્યારે મમતા ઊભરાય છે. વ્યક્તિ એ જ છે, માત્ર આપણી દૃષ્ટિ બદલાઈ છે. અર્જુનની દૃષ્ટિ હવે કર્તવ્ય પરથી ખસીને સંબંધો પર ઠરી ગઈ છે.
નોંધવા જેવું છે કે સંજય 'ઉભયોરપિ સેનયોઃ' — બંને સેનાઓમાં — કહે છે (આ શબ્દસમૂહ આગલા શ્લોકમાં આવે છે). અર્જુને પોતાના પક્ષમાં પણ પોતાના જ સગાંઓને જોયાં. આ યુદ્ધમાં ભલે કોઈ પણ જીતે, મરનારા બધા પોતાના જ હશે — આ બોધ અર્જુનને અંદર સુધી હચમચાવી દે છે.
સંદર્ભ
શ્લોક 25 માં શ્રીકૃષ્ણે અર્જુનને કુરુઓને જોવા કહ્યું હતું. અહીં અને આગલા શ્લોકમાં સંજય જણાવે છે કે અર્જુને શું જોયું; શ્લોક 27-28 માં આ દૃશ્યની અર્જુનના મન પરની અસર વર્ણવી છે.
જીવન-બોધ
પરિસ્થિતિ એ જ રહે છે, પણ દૃષ્ટિ બદલાતાં જ આપણી લાગણીઓ બદલાઈ જાય છે. તેથી કોઈ પણ નિર્ણય પહેલાં તપાસવું જોઈએ કે આપણે કર્તવ્યની દૃષ્ટિએ જોઈએ છીએ કે માત્ર મમતાની.
મુખ્ય શબ્દો
- પાર્થ
- પૃથાનો પુત્ર — અર્જુન
- સ્વજન
- પોતાનાં સગાં, પરિવારના લોકો
- માતુલ
- મામા; અહીં શલ્ય, શકુનિ વગેરે
- મમતા
- 'મારું' હોવાનો ભાવ, જે મોહને જન્મ આપે છે
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 1.21 – अर्जुन उवाच
- ગીતા 1.22 – यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान्
- ગીતા 1.23 – योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र
- ગીતા 1.24 – सञ्जय उवाच
- ગીતા 1.25 – भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च
- ગીતા 1.27 – श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि
- ગીતા 1.28 – कृपया परयाविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत्
- ગીતા 1.29 – सीदन्ति मम गात्राणि
- ગીતા 1.30 – गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्चैव
- ગીતા 1.31 – निमित्तानि च पश्यामि