શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 8, શ્લોક 10
અધ્યાય 8 – અક્ષરબ્રહ્મયોગ · વક્તા: શ્રીકૃષ્ણ
સંસ્કૃત શ્લોક
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव ।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक्
स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
prayāṇakāle manasā.acalena bhaktyā yukto yogabalena caiva .
bhruvormadhye prāṇamāveśya samyak sa taṃ paraṃ puruṣamupaiti divyam ॥
અર્થ
અંતકાળે અચળ મનથી, ભક્તિથી યુક્ત થઈને અને યોગબળથી પ્રાણને ભ્રૂકુટિની મધ્યે સારી રીતે સ્થાપીને તે તે પરમ દિવ્ય પુરુષને પામે છે.
શબ્દાર્થ
- प्रयाणकाले – પ્રયાણકાળે
- अचलेन मनसा – અચળ મનથી
- भक्त्या युक्तः – ભક્તિથી યુક્ત
- योगबलेन – યોગબળથી
- च एव – અને
- भ्रुवोः मध्ये – ભ્રૂકુટિની મધ્યે
- प्राणम् – પ્રાણને
- आवेश्य – સ્થાપીને
- सम्यक् – સારી રીતે
- सः – તે
- तम् परम् पुरुषम् – તે પરમ પુરુષને
- उपैति – પામે છે
- दिव्यम् – દિવ્ય
અન્વય
प्रयाणकाले अचलेन मनसा भक्त्या युक्तः योगबलेन च एव भ्रुवोः मध्ये प्राणं सम्यक् आवेश्य, सः तं परं दिव्यं पुरुषम् उपैति ।
સમજૂતી
આગલા શ્લોકમાં ધ્યાનનો વિષય બતાવ્યો હતો; આ શ્લોક અંતકાળની વિધિ બતાવે છે. તેમાં ત્રણ તત્ત્વો છે: અચળ મન, ભક્તિ અને યોગબળ. સાથે એક શારીરિક ક્રિયા પણ: પ્રાણને ભ્રૂકુટિની મધ્યે ટકાવવો.
‘અચલેન મનસા’ — મૃત્યુ સમયે જ્યારે શરીરની પીડા અને સંસારનાં બંધનો ખેંચતાણ કરે ત્યારે પણ મન અચળ રહે. આ સ્થિરતા સહેલી નથી; તે જીવનભરના અભ્યાસથી આવે છે. ‘ભક્ત્યા યુક્તઃ’ — માત્ર નિયંત્રણ નહીં, તેની સાથે પ્રેમ. ભક્તિ વિના યોગ સૂકો રહે છે, અને યોગ વિના ભક્તિ ડગમગી શકે છે; તેથી બંને સાથે કહ્યાં છે.
‘ભ્રુવોર્મધ્યે પ્રાણમાવેશ્ય’ — યોગ-પરંપરામાં બે ભ્રમરોની વચ્ચેનું આજ્ઞાચક્ર ચિત્ત અને પ્રાણ કેન્દ્રિત કરવાનું સ્થાન મનાય છે. સાધક અહીં પ્રાણને સ્થિર કરી દેહ ત્યજે છે. શંકરાચાર્ય આને યોગ-સાધકોની પ્રક્રિયા ગણે છે, અને રામાનુજ તેને ધ્યાનપૂર્વક ભગવાનમાં ચિત્ત લગાવવાની વિધિ સાથે જોડે છે.
આ શ્લોકનો સાર એવો નથી કે દરેકે આ જ આસન-ક્રિયા અપનાવવી; સાર એ છે કે અંતકાળની સ્થિરતા તૈયારી માગે છે. જેણે જીવનમાં મન, પ્રાણ અને ભક્તિને સાધ્યાં છે, તે જ એ ઘડીએ પણ ગભરાયા વિના પરમ પુરુષનું સ્મરણ કરી શકે છે.
સંદર્ભ
8.9માં ધ્યાનના વિષયનું વર્ણન થયું. અહીં તેની સાથે અંતકાળની વિધિ બતાવાઈ છે; આગળ 8.11માં ભગવાન તે અક્ષર પદને સંક્ષેપમાં કહેવાનું વચન આપે છે.
જીવન-બોધ
ઊંડી સાધનામાં પ્રેમ અને અનુશાસન બંને જોઈએ. જીવનની સામાન્ય ક્ષણોમાં શ્વાસ અને મનને શાંત રાખતા શીખો, જેથી કઠિન ઘડીએ પણ સ્થિરતા રહે.
મુખ્ય શબ્દો
- योगबल
- સાધનાથી મેળવેલી એકાગ્રતા અને પ્રાણ પર કાબૂ
- भ्रूमध्य
- બે ભ્રમરોની વચ્ચેનું સ્થાન (આજ્ઞા ચક્ર)
- अचल मन
- વિચારોથી ન ડગે તેવું મન
- प्राणावेशन
- પ્રાણને એક કેન્દ્ર પર સ્થિર કરવો
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 8.5 – अन्तकाले च मामेव
- ગીતા 8.6 – यं यं वापि
- ગીતા 8.7 – तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर
- ગીતા 8.8 – अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना
- ગીતા 8.9 – कविं पुराणमनुशासितार-
- ગીતા 8.11 – यदक्षरं वेदविदो वदन्ति
- ગીતા 8.12 – सर्वद्वाराणि संयम्य मनो
- ગીતા 8.13 – ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन्
- ગીતા 8.14 – अनन्यचेताः सततं यो
- ગીતા 8.15 – मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम्