શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા અધ્યાય 11, શ્લોક 3
અધ્યાય 11 – વિશ્વરૂપદર્શનયોગ · વક્તા: અર્જુન
સંસ્કૃત શ્લોક
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥
ઉચ્ચારણ (રોમન લિપ્યંતર)
evametadyathāttha tvamātmānaṃ parameśvara .
draṣṭumicchāmi te rūpamaiśvaraṃ puruṣottama ॥
અર્થ
હે પરમેશ્વર! આપ પોતાના વિશે જેવું કહો છો તે બરાબર એવું જ છે. છતાં હે પુરુષોત્તમ! હું આપનું ઈશ્વરીય રૂપ પ્રત્યક્ષ જોવા ઇચ્છું છું.
શબ્દાર્થ
- एवम् – એમ જ
- एतत् – આ
- यथा – જેમ
- आत्थ – આપ કહો છો
- त्वम् – આપ
- आत्मानम् – પોતાને, પોતાના વિશે
- परमेश्वर – હે પરમેશ્વર
- द्रष्टुम् – જોવા માટે
- इच्छामि – ઇચ્છું છું
- ते – આપનું
- रूपम् – રૂપ
- ऐश्वरम् – ઈશ્વરીય, ઐશ્વર્યયુક્ત
- पुरुषोत्तम – હે પુરુષોમાં ઉત્તમ
અન્વય
हे परमेश्वर, त्वम् आत्मानम् यथा आत्थ, एतत् एवम् (एव) । हे पुरुषोत्तम, ते ऐश्वरम् रूपम् द्रष्टुम् इच्छामि ।
સમજૂતી
આ શ્લોકમાં અર્જુનની શ્રદ્ધા અને જિજ્ઞાસા બંને સાથે દેખાય છે. પહેલી પંક્તિમાં તેઓ સ્પષ્ટ કહે છે — ‘એવમેતદ્યથાત્થ’ — આપે પોતાના વિશે જે કહ્યું તે સંપૂર્ણ સત્ય છે. તેથી તેમની પ્રાર્થના અવિશ્વાસમાંથી જન્મી નથી; તેઓ પુરાવો નથી માગતા. શંકરાચાર્ય આ જ વાત પર ભાર મૂકે છે કે અર્જુનને ભગવાનનાં વચનોમાં કોઈ શંકા નથી, તેઓ માત્ર એ ઐશ્વર્યને આંખોથી અનુભવવા આતુર છે.
‘ઐશ્વરમ્ રૂપમ્’ એટલે એ રૂપ જેમાં જ્ઞાન, શક્તિ, બળ, વીર્ય, તેજ અને ઐશ્વર્ય સંપૂર્ણપણે પ્રગટ હોય. દસમા અધ્યાયમાં ભગવાને પોતાની વિભૂતિઓ એક પછી એક ગણાવી; હવે અર્જુન ઇચ્છે છે કે એ બધું એક જ દૃષ્ટિમાં દેખાય. સાંભળવું ક્રમિક હોય છે, જોવું એકસાથે. આ ભેદ જ અર્જુનની ઝંખનાનું કારણ છે.
બે સંબોધન ધ્યાન ખેંચે છે. ‘પરમેશ્વર’ — સૌના નિયંતા. ‘પુરુષોત્તમ’ — પુરુષોમાં ઉત્તમ, જેની વ્યાખ્યા ભગવાન પંદરમા અધ્યાય (15.18)માં કરશે: ક્ષર અને અક્ષર બંનેથી પર. રામાનુજાચાર્ય કહે છે કે અર્જુન ભગવાનનું એ રૂપ જોવા ઇચ્છે છે જે સમગ્ર જગતનો અંતર્યામી આત્મા બનીને તેને ધારણ કરે છે. માધ્વાચાર્યના મતે આ ભક્તની સ્વાભાવિક ઉત્કંઠા છે — જેને પ્રેમથી જાણ્યા, તેમને જોવાની ઇચ્છા.
સંદર્ભ
બીજા શ્લોકમાં સાંભળેલી વાતોનું સ્મરણ કરીને અર્જુન અહીં પોતાની મુખ્ય ઇચ્છા પ્રગટ કરે છે. ચોથા શ્લોકમાં તેઓ આ જ ઇચ્છા વધુ નમ્રતાથી, ભગવાનની સંમતિ પર છોડીને, ફરી કહેશે.
જીવન-બોધ
શ્રદ્ધા અને જિજ્ઞાસા વિરોધી નથી; સાચી શ્રદ્ધા અનુભવ તરફ આગળ વધવાની પ્રેરણા આપે છે. પ્રશ્ન કે પ્રાર્થના શંકામાંથી નહીં, પ્રેમ અને વિશ્વાસમાંથી જન્મવી જોઈએ.
મુખ્ય શબ્દો
- પરમેશ્વર
- સર્વોચ્ચ ઈશ્વર, સૌના નિયંતા
- ઐશ્વર રૂપ
- ઈશ્વરીય ઐશ્વર્યથી યુક્ત દિવ્ય રૂપ
- પુરુષોત્તમ
- ક્ષર અને અક્ષરથી પર પરમ પુરુષ (15.18)
આ જ અધ્યાયના નજીકના શ્લોક
- ગીતા 11.1 – अर्जुन उवाच
- ગીતા 11.2 – भवाप्ययौ हि भूतानां
- ગીતા 11.4 – मन्यसे यदि तच्छक्यं
- ગીતા 11.5 – श्रीभगवानुवाच
- ગીતા 11.6 – पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा
- ગીતા 11.7 – इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य
- ગીતા 11.8 – न तु मां
- ગીતા 11.9 – सञ्जय उवाच
- ગીતા 11.10 – अनेकवक्त्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम्
- ગીતા 11.11 – दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम्