મુખમાં બ્રહ્માંડ દર્શન

માટી ખાવાની ફરિયાદ પર જ્યારે માતા યશોદાએ કાન્હાનું મોં ખોલાવ્યું, ત્યારે તેમને તેમાં આખું બ્રહ્માંડ દેખાયું.

એક દિવસ રમતાં રમતાં બલરામજી અને ગોવાળ બાળકો દોડીને માતા યશોદા પાસે આવ્યા અને બોલ્યા, મા, કાન્હાએ માટી ખાધી છે. માતાને ચિંતા થઈ કે ક્યાંક લાલાનું પેટ ન બગડે. તેમણે કાન્હાનો હાથ પકડ્યો અને ઠપકો આપતાં પૂછ્યું, અરે નટખટ, તેં છાનામાના માટી કેમ ખાધી? જો, તારા દાઉભૈયા અને બધા સખાઓ આ જ કહે છે.

જરા ડરી ગયા હોય એમ કાન્હાએ ભોળપણથી કહ્યું, મા, મેં માટી નથી ખાધી. આ બધા ખોટું બોલે છે. જો તને એમની વાત સાચી લાગતી હોય, તો તું જાતે મારું મોં જોઈ લે. એમ કહીને બાળકૃષ્ણે પોતાનું નાનકડું મોં ખોલી દીધું.

માતા યશોદાએ જેવું મુખમાં ડોકિયું કર્યું કે તરત તેઓ સ્તબ્ધ થઈ ગયાં. એ નાનકડા મુખમાં તેમને આખું બ્રહ્માંડ દેખાયું. આકાશ, દિશાઓ, પર્વતો, દ્વીપો, સમુદ્રો, પૃથ્વી, વહેતો પવન, અગ્નિ, ચંદ્ર અને તારાઓ, બધું જ તેમાં હતું. તેમણે તેમાં પંચમહાભૂત, ઇન્દ્રિયો, મન અને પ્રકૃતિના ત્રણેય ગુણો જોયા, અને કાળ તથા જીવોનાં કર્મોની વિચિત્રતા પણ જોઈ. સૌથી આશ્ચર્યની વાત એ હતી કે એ જ મુખમાં તેમને વ્રજ પણ દેખાયું અને પોતે પણ દેખાયાં.

માતાનું હૃદય કંપી ઊઠ્યું. તેઓ વિચારવા લાગ્યાં કે આ સપનું છે, કોઈ દેવમાયા છે, કે પછી મારા આ બાળકની જ કોઈ અદ્ભુત શક્તિ છે. પછી તેમણે એ પરમેશ્વરનું શરણ લીધું, જેમની માયાથી આ સંસાર ચાલે છે અને જેમના કારણે તેઓ પોતાને નંદની પત્ની અને આ બાળકની માતા માને છે.

જ્યારે માતાએ ભગવાનના સાચા સ્વરૂપને જાણી લીધું, ત્યારે પ્રભુએ તેમના પર ફરીથી પોતાની વૈષ્ણવી માયાનો, એટલે કે વાત્સલ્ય પ્રેમનો પડદો પાથરી દીધો. માતા યશોદા પળવારમાં બધું ભૂલી ગયાં અને લાલાને ખોળામાં લઈને પહેલાંની જેમ લાડ લડાવવા લાગ્યાં. ભગવાન પોતાના ભક્તોના પ્રેમને તેમના મહિમાના જ્ઞાન કરતાં પણ વધુ મૂલ્યવાન માને છે.

Source

Shrimad Bhagavatam, Canto 10, ch. 8

Place

Gokul

Lesson

ભગવાનનો મહિમા અનંત છે, છતાં તેઓ પોતાના ભક્તો સાથેના પ્રેમના મધુર સંબંધને જ સૌથી વધુ સાચવે છે.