તૃણાવર્ત ઉદ્ધાર

વંટોળ બનીને આવેલો અસુર તૃણાવર્ત બાળકૃષ્ણને આકાશમાં ઉપાડી ગયો, પણ પ્રભુ એટલા ભારે થઈ ગયા કે અસુર પોતે જ ધરતી પર પછડાયો.

એક દિવસ માતા યશોદા પોતાના લાલાને ખોળામાં લઈને લાડ લડાવી રહ્યાં હતાં. અચાનક તેમને લાગ્યું કે બાળકનો ભાર વધતો જાય છે, જાણે કોઈ પર્વત તેમના ખોળામાં હોય. તેઓ એ ભાર સહન ન કરી શક્યાં અને આશ્ચર્યથી બાળકને ધરતી પર બેસાડીને ભગવાનનું સ્મરણ કરતાં ઘરકામમાં લાગી ગયાં.

એ જ વખતે કંસે મોકલેલો અસુર તૃણાવર્ત ભયંકર વંટોળનું રૂપ લઈને ગોકુળમાં આવી પહોંચ્યો. ચારે બાજુ એટલી ધૂળ ઊડી કે દિવસે પણ અંધારું છવાઈ ગયું. કોઈને કંઈ દેખાતું નહોતું અને આંધીની ગર્જનાથી સૌ ભયભીત થઈ ગયા. આ અંધકારમાં એ અસુર નાનકડા કૃષ્ણને ઉપાડીને આકાશમાં ઊડી ગયો.

જ્યારે આંધી શમી, ત્યારે યશોદા મૈયાએ જોયું કે જ્યાં તેમણે બાળકને બેસાડ્યો હતો, તે જગ્યા સૂની છે. તેઓ વિલાપ કરતાં ધરતી પર ઢળી પડ્યાં. ગોપીઓ પણ રડતી રડતી ચારે તરફ કનૈયાને શોધવા લાગી.

બીજી તરફ આકાશમાં તૃણાવર્તને લાગ્યું કે આ બાળક તો પર્વતથી પણ ભારે થતો જાય છે. તે આગળ ઊડી ન શક્યો. બાળકૃષ્ણે પોતાના નાનકડા હાથોથી તેનું ગળું એવું પકડ્યું કે તે છોડાવી ન શક્યો. તેનો શ્વાસ રૂંધાઈ ગયો, આંખો બહાર નીકળી આવી અને તે નિષ્પ્રાણ થઈને ગોકુળની એક શિલા પર પછડાયો. ગોપીઓએ જોયું કે ભયાનક અસુરનું શરીર પડ્યું છે અને તેની છાતી પર કનૈયો સુરક્ષિત રમી રહ્યો છે. તેઓ દોડીને બાળકને ઉપાડી લાવી અને યશોદા મૈયાના ખોળામાં મૂક્યો. સૌએ આને પૂર્વજન્મનાં પુણ્યોનું ફળ અને ભગવાનની કૃપા માની.

થોડા સમય પછી જ્યારે મૈયા દૂધ પીવડાવી રહ્યાં હતાં, ત્યારે બાળકે બગાસું ખાધું અને માતાએ તેના નાનકડા મુખમાં આકાશ, સૂર્ય, ચંદ્ર, પર્વતો અને સમુદ્રો સહિત આખું બ્રહ્માંડ જોયું. આ લીલા શીખવે છે કે જીવનમાં ગમે તેટલી મોટી આંધી આવે, ભગવાનનો ભાર એટલે કે તેમની શક્તિ દરેક અહંકારી શક્તિને ધરતી પર લાવી દે છે.

Source

Shrimad Bhagavatam, Canto 10, ch. 7

Place

Gokul

Lesson

જીવનની આંધી ગમે તેટલી પ્રબળ હોય, ભગવાનની શક્તિ દરેક અહંકારી શક્તિને ધરતી પર લાવી દે છે.