દાવાનળ પાન

જ્યારે ભયંકર દાવાનળે વ્રજવાસીઓ, ગોવાળબાળો અને ગાયોને ઘેરી લીધાં, ત્યારે શરણાગતોનો પોકાર સાંભળીને શ્રીકૃષ્ણ એ અગ્નિને પી ગયા.

કાલિય નાગનું દમન કરીને જ્યારે શ્રીકૃષ્ણ યમુનામાંથી બહાર આવ્યા, ત્યારે બધા વ્રજવાસીઓ આનંદથી ભરાઈ ગયા. તેઓ એટલા થાકેલા હતા કે એ રાત્રે ઘેર પાછા ન ફરતાં યમુનાકિનારે જ સૂઈ ગયા. મધરાતે અચાનક સૂકા વનમાં ભયંકર આગ ભભૂકી ઊઠી અને ચારે બાજુથી સૂતેલા વ્રજવાસીઓને ઘેરવા લાગી. જ્વાળાઓની ગરમીથી જાગીને સૌ ગભરાઈ ગયા અને કૃષ્ણ-બલરામના શરણે જઈને પોકારવા લાગ્યા કે હે કૃષ્ણ, અમે તમારા જ છીએ, આ આગથી અમને બચાવો. પોતાના પ્રિયજનોની આ દશા જોઈને અનંત શક્તિવાળા ભગવાન એ ભયંકર અગ્નિને પી ગયા.

થોડા સમય પછી ફરી એવી જ એક ઘટના બની. ગોવાળબાળો રમતમાં મગ્ન હતા અને તેમની ગાયો લીલું ઘાસ ચરતાં ચરતાં દૂર મુંજાટવી નામના બરુના ગાઢ વનમાં પહોંચી ગઈ. જ્યારે બાળકો તેમને શોધતાં ત્યાં પહોંચ્યા, ત્યારે જ તેજ પવન સાથે વનમાં આગ લાગી. સૂકાં બરુ ભડભડ બળવા લાગ્યાં અને જ્વાળાઓ ચારે તરફથી તેમની તરફ આગળ વધવા લાગી. ગાયો અને બાળકો ભયથી ધ્રૂજવા લાગ્યાં.

તેમણે પોકાર કર્યો કે હે કૃષ્ણ, હે બલરામ, અમે તમારે શરણે છીએ, અમને બચાવો. ભગવાને સ્મિત કરીને કહ્યું કે ડરશો નહીં, બસ તમારી આંખો બંધ કરી દો. બાળકોએ પોતાના સખાની વાત પર પૂરો વિશ્વાસ રાખીને આંખો મીંચી દીધી. એ જ ક્ષણે યોગેશ્વર શ્રીકૃષ્ણ એ ભયંકર દાવાનળને પી ગયા. જ્યારે બાળકોએ આંખો ખોલી, ત્યારે જોયું કે આગનું ક્યાંય નામનિશાન નથી અને તેઓ પોતાની ગાયો સાથે ભાંડીર વડ પાસે પોતાની જૂની જગ્યાએ સુરક્ષિત ઊભા છે. તેઓ ચકિત થઈને વિચારવા લાગ્યા કે આપણો કનૈયો જરૂર કોઈ દેવ છે.

સંતો કહે છે કે આ દાવાનળ સંસારનાં દુઃખો અને વિષયોની આગનું પ્રતીક છે, જે જીવને ચારે બાજુથી ઘેરી લે છે. જ્યારે જીવ પૂરા વિશ્વાસથી ભગવાનને પોકારે છે અને પોતાના અહંકારની આંખો બંધ કરીને તેમની આજ્ઞા માને છે, ત્યારે પ્રભુ પોતે એ આગને પી જાય છે.

Source

Shrimad Bhagavatam, Canto 10, ch. 17 and 19

Place

Banks of the Yamuna and Munjatavi, Vraja

Lesson

જે પૂરા વિશ્વાસથી ભગવાનને પોકારે છે, તેના જીવનની દરેક આગને પ્રભુ પોતે પી જાય છે.