મધુરાષ્ટકમ્
શ્રી વલ્લભાચાર્યએ રચેલું આઠ શ્લોકોનું સંસ્કૃત સ્તોત્ર — "મધુરાધિપતેરખિલં મધુરમ્", મધુરતાના સ્વામીનું બધું જ મધુર છે.
મૂળ પાઠ
अधरं मधुरं वदनं मधुरं नयनं मधुरं हसितं मधुरम् ।
हृदयं मधुरं गमनं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ १ ॥
वचनं मधुरं चरितं मधुरं वसनं मधुरं वलितं मधुरम् ।
चलितं मधुरं भ्रमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ २ ॥
वेणुर्मधुरो रेणुर्मधुरः पाणिर्मधुरः पादौ मधुरौ ।
नृत्यं मधुरं सख्यं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ३ ॥
गीतं मधुरं पीतं मधुरं भुक्तं मधुरं सुप्तं मधुरम् ।
रूपं मधुरं तिलकं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ४ ॥
करणं मधुरं तरणं मधुरं हरणं मधुरं रमणं मधुरम् ।
वमितं मधुरं शमितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ५ ॥
गुञ्जा मधुरा माला मधुरा यमुना मधुरा वीची मधुरा ।
सलिलं मधुरं कमलं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ६ ॥
गोपी मधुरा लीला मधुरा युक्तं मधुरं मुक्तं मधुरम् ।
दृष्टं मधुरं शिष्टं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ७ ॥
गोपा मधुरा गावो मधुरा यष्टिर्मधुरा सृष्टिर्मधुरा ।
दलितं मधुरं फलितं मधुरं मधुराधिपतेरखिलं मधुरम् ॥ ८ ॥
॥ इति श्रीमद्वल्लभाचार्यविरचितं मधुराष्टकं सम्पूर्णम् ॥
રચયિતા: Shri Vallabhacharya (15th–16th century)
પુષ્ટિમાર્ગના પ્રવર્તક શ્રી વલ્લભાચાર્યજીએ આ અષ્ટકમાં બાલકૃષ્ણની મધુરતાનું ગુણગાન કર્યું છે. દરેક શ્લોકનો અંત "મધુરાધિપતેરખિલં મધુરમ્"થી થાય છે — મધુરતાના સ્વામીનું બધું જ મધુર છે.
પહેલા શ્લોકમાં તેમના હોઠ, મુખ, નેત્ર, સ્મિત, હૃદય અને ચાલને મધુર કહ્યાં છે. બીજામાં તેમનાં વચન, ચરિત્ર, વસ્ત્ર, અંગ-ભંગિમા, ચાલવું અને ફરવું મધુર છે. ત્રીજામાં વાંસળી, ચરણની રજ, હાથ, ચરણ, નૃત્ય અને મિત્રતા મધુર છે.
ચોથા શ્લોકમાં તેમનું ગીત, પીવું, ખાવું, સૂવું, રૂપ અને તિલક મધુર છે. પાંચમામાં તેમનાં કર્મ, તરવું, (માખણ) ચોરવું, ક્રીડા અને તેમનું શાંત થવું પણ મધુર છે.
છઠ્ઠા શ્લોકમાં ચણોઠીની માળા, યમુના, તેનાં મોજાં, જળ અને કમળ મધુર છે. સાતમામાં ગોપીઓ, લીલા, મિલન અને વિયોગ, દૃષ્ટિ અને શિષ્ટાચાર મધુર છે. આઠમામાં ગોવાળિયા, ગાયો, તેમની લાકડી, તેમની રચેલી સૃષ્ટિ, દુષ્ટોનું દલન અને ફળ આપવું પણ મધુર છે.
તેનો ભાવ એ છે કે ભગવાન સાથે જોડાયેલી દરેક વસ્તુ પ્રેમી ભક્તને મધુર લાગે છે. તેને રોજ સવારે કે સાંજે ગાવામાં આવે છે.
- Author
- Shri Vallabhacharya (15th–16th century)